เป็นสิทธิหนึ่งตามกฎหมายแรงงาน
มาตรา 118 กำหนดอัตราค่าชดเชยตามอายุงานสำหรับลูกจ้างที่ถูกเลิกจ้างและเข้าเงื่อนไข โดยใช้อัตราค่าจ้างสุดท้ายเป็นฐาน
เครื่องมือสำหรับคนทำงาน
กรอกค่าจ้างล่าสุดและวันที่เริ่ม–สิ้นสุดงาน ระบบจะช่วยประมาณค่าชดเชยตามอายุงาน สำหรับกรณีที่มีสิทธิได้รับค่าชดเชยตามกฎหมาย
V1 สำหรับลูกจ้างค่าจ้างรายเดือนทั่วไป และไม่ใช้ Tool นี้ตัดสินว่าการเลิกจ้างของคุณมีสิทธิหรือไม่
หากกรณีของคุณเป็นการเลิกจ้างที่มีสิทธิได้รับค่าชดเชยตามกฎหมาย จำนวนโดยประมาณคือ…
ไม่รวมอัตโนมัติ: ค่าบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าจ้างวันลาพักร้อน OT ค้างจ่าย โบนัส ค่าชดเชยพิเศษ หรือเงินตามสัญญาจ้างอื่น เพราะเป็นคนละสิทธิ/รายการกับค่าชดเชยตามมาตรา 118
มาตรา 118 กำหนดอัตราค่าชดเชยตามอายุงานสำหรับลูกจ้างที่ถูกเลิกจ้างและเข้าเงื่อนไข โดยใช้อัตราค่าจ้างสุดท้ายเป็นฐาน
ค่าชดเชยเป็นคนละรายการกับค่าบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าจ้างค้างจ่าย วันลาพักร้อน หรือสิทธิอื่นที่อาจมีตามข้อเท็จจริงและสัญญาจ้าง
เหตุเลิกจ้างและข้อเท็จจริงแต่ละกรณีสำคัญ โดยเฉพาะข้อยกเว้นตามมาตรา 119 และสัญญาจ้างบางประเภท เครื่องมือนี้จึงคำนวณเฉพาะเมื่อผู้ใช้ยืนยันสมมติฐานว่ากรณีมีสิทธิ
| อายุงาน | ค่าชดเชยขั้นต่ำ |
|---|---|
| ต่ำกว่า 120 วัน | ยังไม่เข้าเกณฑ์มาตรา 118(1) |
| ครบ 120 วัน แต่ไม่ครบ 1 ปี | 30 วัน |
| ครบ 1 ปี แต่ไม่ครบ 3 ปี | 90 วัน |
| ครบ 3 ปี แต่ไม่ครบ 6 ปี | 180 วัน |
| ครบ 6 ปี แต่ไม่ครบ 10 ปี | 240 วัน |
| ครบ 10 ปี แต่ไม่ครบ 20 ปี | 300 วัน |
| ครบ 20 ปีขึ้นไป | 400 วัน |
กรอกค่าจ้างรายเดือนอัตราสุดท้าย เช่น 30,000 บาท
กรอกวันเริ่มงานและวันสุดท้ายของการทำงาน ระบบใช้วันที่ตามปฏิทินจริงและตรวจช่วงครบปีโดยไม่ประมาณปีละ 365 วัน
สำหรับลูกจ้างรายเดือน V1 ใช้ ค่าจ้างต่อวัน = ค่าจ้างรายเดือนอัตราสุดท้าย ÷ 30 แล้วคูณจำนวนวันค่าชดเชยตามขั้นอายุงาน
ค่าจ้างต่อวัน 1,000 บาท × 30 วัน = ค่าชดเชยโดยประมาณ 30,000 บาท หากกรณีนั้นมีสิทธิได้รับค่าชดเชย
เข้าขั้น 180 วัน: 1,000 × 180 = 180,000 บาทโดยประมาณ
เข้าขั้น 400 วัน: 1,000 × 400 = 400,000 บาทโดยประมาณ
มาตรา 119 มีเหตุบางกรณีที่นายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย เช่น ความผิดบางประเภท การจงใจหรือประมาทจนเกิดความเสียหายร้ายแรง การละทิ้งหน้าที่ตามเงื่อนไขกฎหมาย หรือกรณีอื่นตามตัวบท ควรให้เจ้าหน้าที่ตรวจข้อเท็จจริงแทนการใช้ Tool ตัดสิน
มาตรา 118 มีข้อยกเว้นเฉพาะสำหรับงานโครงการ งานครั้งคราว หรืองานตามฤดูกาลบางแบบที่ทำสัญญาเป็นหนังสือและเข้าเงื่อนไขกฎหมาย V1 ไม่วินิจฉัยว่าสัญญาของคุณเข้าเงื่อนไขนั้นหรือไม่
ลูกจ้างรายวัน รายชั่วโมง หรือตามผลงานอาจต้องใช้ฐานค่าจ้างต่างจาก V1 จึงยังไม่รองรับ
เป็นเงินตามอายุงานภายใต้มาตรา 118 สำหรับกรณีที่เข้าเงื่อนไข
เกี่ยวข้องกับการบอกเลิกสัญญาและกำหนดจ่ายค่าจ้างตามกฎหมายหรือสัญญา เป็นคนละประเด็นกับจำนวน 30–400 วันใน Tool นี้
บางกรณีอาจมีสิทธิหลายรายการ ขณะที่บางกรณีอาจไม่มีสิทธิบางรายการ จึงควรแยกคำนวณและตรวจข้อเท็จจริงทีละเรื่อง
ยังไม่ถึงเกณฑ์ 120 วันของมาตรา 118(1) Tool จึงแสดง 0 วันสำหรับค่าชดเชยตามมาตรานี้
สำหรับลูกจ้างรายเดือน แนวทางทางการของกระทรวงแรงงานระบุให้นำเงินเดือนอัตราสุดท้ายหาร 30 เพื่อเป็นค่าจ้างต่อวันก่อนคูณจำนวนวันชดเชย
ไม่ควรใช้ Tool นี้สรุปสิทธิ การลาออกเองโดยทั่วไปไม่ใช่การถูกเลิกจ้างตามสมมติฐานของ V1 และกรณีเกษียณอายุมีบทบัญญัติเฉพาะที่ควรตรวจแยกต่างหาก
ตรวจข้อมูลกฎหมายสำหรับ Tool นี้ล่าสุดวันที่ 4 กันยายน 2569 หากกฎหมายเปลี่ยนภายหลัง ควรยึดกฎหมายและคำแนะนำของหน่วยงานรัฐที่มีผลในขณะนั้น